คำอธิบาย
พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. ๒๔๙๓การโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง

“การโฆษณา” คือ การบอกกล่าว แจ้งความ ชี้แจง แนะนำ หรือแสดงความคิดเห็นแก่ประชาชน โดยผู้ที่จะทำการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียงไฟฟ้าและไมโครโฟน จะต้องขอรับอนุญาตต่อเจ้าหน้าที่ก่อน แล้วจึงจะทำการโฆษณาได้ โดยเจ้าหน้าที่จะกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับเวลา สถานที่ และเครื่องอุปกรณ์ไว้ในใบอนุญาตด้วย

หากมีการฝ่าฝืน มีโทษปรับไม่เกิน 200 บาท หรือ 500 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 1 เดือน และเพิกถอนใบอนุญาต แล้วแต่กรณี การขออนุญาต ขั้นตอนการขออนุญาต ประเภทของใบอนุญาต เงื่อนไขในการโฆษณา

• ต้องใช้ภาษาไทย หรือภาษาพื้นเมืองในไทยเท่านั้น
• ห้ามใช้เสียงระยะใกล้กว่า 100 เมตร จากโรงพยาบาล วัดหรือที่บำเพ็ญศาสนกิจ ทางแยกที่มีการสัญจรคับคั่ง โรงเรียนระหว่างทำการสอน หรือบริเวณศาลในระหว่างพิจารณา
• ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอื่นๆ ที่เจ้าหน้าที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต

ข้อควรรู้

การใช้เครื่องขยายเสียงที่มีเสียงดังรบกวนจนทำให้ประชาชนเดือดร้อน อาจมีความผิดตามกฎหมายอาญา ข้อหาทำให้เกิดเสียงหรือกระทำความอื้ออึงโดยไม่มีเหตุอันสมควร จนทำให้ประชาชนตกใจหรือเดือดร้อน มีโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

กฎหมายว่าด้วยการควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493

• พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493
• พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493 พ.ศ. 2494
• พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496
• พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493 (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2499
• กฎกระทรวง (พ.ศ. 2493) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493
• ระเบียบปฏิบัติการยื่นคำร้องและการพิจารณาออกใบอนุญาตพระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง ฉบับลงวันที่ 29 สิงหาคม 2495

กฎหมายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

• พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
• พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
• ประมวลกฎหมายอาญา

แบบคำขอ ฆษ.1 คำร้องขออนุญาตทำการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง (แบบ ฆษ.1)